From the desk of Tony Hayward

Een olieramp. Dat is wat voor velen het gesprek van de dag is. Veel geruchten zullen, via de media, bij jullie, mijn medewerkers, terecht zijn gekomen. Het wordt voor mij tijd om al deze geruchten de kop in te drukken en mijn verantwoording, na maanden van aanklooien, te nemen. Maar ik stel u deze vraag: is de olieramp eigenlijk wel zo erg?

In eerste instantie zou u zeggen van wel. Het hele ecosysteem in de bewuste Golf van Mexico stort in. De olie zal nog lang een impact hebben op het leven in de Golf, maar na verloop van tijd worden de zeedieren resistent tegen de olie. Nieuwe diersoorten ontstaan dankzij het prachtige concept van evolutie. Geen slechte zaak in een tijd waar andere dieren met uitsterven worden bedreigd.

In een tijd van wereldwijde crisis opent BP een geheel nieuwe arbeidsmarkt in Mexico. Iemand moet de olie tenslotte opruimen. Dieren moeten worden schoongemaakt voor zover dat gaat en dankzij de omvang van de ramp kunnen we veel mensen een betere toekomst geven. Nobel, zou ik zeggen.

Ik dien ook melding te maken van het feit dat ik zoveel mogelijk tijd moeite heb gestoken in het correct afhandelen van dit incident. Het feit dat ik zou zijn gaan zeilen terwijl dit incident plaatsvond is dan ook volledig uit de lucht gegrepen. Ik had het plan opgevat om de problemen van dichtbij te bekijken. Helaas besefte ik te laat dat het een behoorlijk eindje zeilen is van Engeland naar de Golf. Mijn 14-jarige dochter heeft ondertussen wél het plan opgevat om een kijkje te gaan nemen. Ze worden zo snel groot, vind u ook niet?

Ik zal, na 28 jaar trouwe dienst, vanaf oktober een andere functie gaan bekleden binnen BP. Mijn voorkeur gaat uit naar een functie waar zo min mogelijk olie mee gemoeid is. Ik geloof dat de aquaria op ons hoofdkantoor nog een verzorger nodig hebben. Boze tongen beweren dat ik 14 miljoen pond als gouden handruk zou hebben ontvangen. Deze geruchten zijn niet waar, het was maar 1 miljoen loon en 10 miljoen pensioen. Bij lange na niet genoeg om vervroegd te kunnen rentenieren zoals u ook wel begrijpt.

Genoeg over mij, wat houdt deze verandering eigenlijk in voor u? De gewone medewerker? Vrij weinig moet ik zeggen. De beslissing om af te treden is grotendeels gebaseerd op imago-technische redenen. Hoe dan ook, met pijn in het hart neem ik afscheid van een bedrijf dat door mijn toedoen in een staat van wanorde verkeert. De kapitein verlaat het zinkende schip altijd als eerste, toch?

-Tony Hayward

Disclaimer: De tekst in dit artikel is op geen enkele manier een representatieve weergave van een echte brief van Tony Hayward. Dit artikel is geschreven met als specifieke doel de slechte manier waarop met dit incident is omgegaan te benadrukken. Verder werk ik niet bij BP en representeert deze brief dus ook niet hun daadwerkelijke standpunten.

Steven | Algemeen | 27-07-2010 23:49 | 0 reacties

All opinions expressed on this site are my own and are, in no way, related to the company I work for.
All sponsored products, company names, brand names, trademarks and logos are the property of their respective owners.
Running on Wordpress, theme inspired by Yamidoo Magazine, built from the ground up by me.
© 2010 - Dvolve.org