Tot over vier jaar…

Het is voorbij. Het WK 2010 van Zuid Afrika is gespeeld en dat is mooi. Want na een maandje voetbal door je strot geduwd te krijgen op meerdere zenders; na weken aan een stuk tientallen analisten aan te moeten horen die het allemaal beter claimen te weten dan de ander, is het mooi geweest. Geen vuvuzela meer. Geen overdosis voetbal. En geen wereldtitel.

Wat we wel overhouden aan dit WK is voor velen een trauma. Andermaal een finale, andermaal aan het kortste eind getrokken. En dan komt, uit onbegrip, de schuldvraag altijd weer bovendrijven. Scheidsrechters, spelers, lijnrechters, bondscoaches, het maakt niet uit welk artikel over het WK je leest. Iemand is het schuld dat we verloren hebben. Tenminste, zo lijkt de mens ineen te zitten. We moeten iemand hebben om de schuld te geven voor onze ellende. Daar voelen we ons beter door. Dat is menselijk.

Vreugde over een prestatie die we in meer dan 30 jaar niet hebben kunnen evenaren, is er niet tot nauwelijks. Ook nog niet bij de spelers zelf. Zij kwamen het vliegtuig uit als verslagen gladiatoren. Hun ziel en zaligheid achter zich aanslepend. Of zal het toch stiekem het Nederlandse noodweer zijn, dat het zonnetje van Zuid Afrika vervangt, waarvan de spelers zo depressief werden?

Over vier jaar is er weer een kans. Een redelijk groot gedeelte van deze spelersgroep heeft de leeftijd om er dan nog eens bij te zijn. Wijzer, sluwer en nog beter op elkaar ingespeeld. Of oefenmeester Bert er dan nog bij is, is in de voetballerij altijd maar de vraag, maar die heeft allang weer een plan klaar liggen voor de volgende missie. EK 2012, we gaan er voor!

Steven | Algemeen | 12-07-2010 19:12 | 0 reacties

All opinions expressed on this site are my own and are, in no way, related to the company I work for.
All sponsored products, company names, brand names, trademarks and logos are the property of their respective owners.
Running on Wordpress, theme inspired by Yamidoo Magazine, built from the ground up by me.
© 2010 - Dvolve.org